متن

مقدمه

به منظور استفاده هرچه بیشتر از ظرفیت‌ها و توانایی‌های موجود در دانشگاه‌ها و موسسات پژوهشی مورد تایید وزارت علوم، تحقیقات و فنّاوری و اعضای هیات علمی آنها و تحقق اهداف برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور (بند الف ماده ۴۸ و ماده ۵۱ قانون برنامه چهارم) شرکت‌های دانش‌ بنیان با شرایط زیر ایجاد می‌شوند: شرکت دانش ‌بنیان به شرکتی گفته می‌شود که از %۱ تا %۱۰۰ سهام آن متعلق به یک دانشگاه یا واحد پژوهشی و یا از ۵۱ تا ۱۰۰ درصد آن متعلق به اعضای هیات علمی دانشگاه‌ها یا واحدهای پژوهشی باشد. در صورتی که سهام دانشگاه کمتر از %۵۰ باشد شرکت دانش‌ بنیان خصوصی است و در غیر اینصورت شرکت دانش بنیان دولتی است.

اهداف

۱. ایجاد زمینه به کارگیری هرچه بیشتر توانایی‌های دانشگاه‌ها و واحدهای پژوهشی و اعضای هیات علمی در جامعه

۲. تجاری سازی یافته‌‌های پژوهشی

۳. ترغیب هیئت علمی دانشگاه‌‌ها و واحدهای پژوهشی برای فعالیت‌های بیشتر در رفع نیاز جامعه و امکان افزایش درآمد اعضاء هیئت علمی

۴. افزایش درآمدهای اختصاصی دانشگاه‌‌ها و واحدهای پژوهشی

زمینه ‌های فعالیت

۱. انجام پژوهش‌های کاربردی و توسعه‌ ای

۲. ارائه خدمات تخصصی و مشاوره‌ ای (خدمات علمی،‌ تحقیقاتی و فنی)

۳. تولید محصولات با فنّاوری نوین(توسعه فنّاوری)

۴. انجام خدمات نظارتی بر پروژه‌های پژوهشی، ‌اجرائی و مشاوره‌ای

۵. ارایه خدمات توسعه کارآفرینی ۶. ایجاد مراکز رشد و خدمات ایجاد و توسعه کسب و کار

۷. ارایه خدمات توسعه محصول جدید

۸. ارایه خدمات ایجاد و توسعه خوشه‌های کسب و کار

۹. تشخیص فرصت‌های کارآفرینی

۱۰. انجام خدمات توسعه فنّاوری

۱۱. انجام خدمات ورود کسب و کارها به بازار بین الملل و جهانی کردن آنها

۱۲. برنامه ریزی و اجرای طرحهای توسعه کارآفرینی در سطوح ملی، منطقه ای و محلی انواع شرکت‌های دانش‌ بنیان

شرکت‌های دانش‌ بنیان به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند:

۱- شرکت‌هایی که فقط اعضای هیات علمی مالک آن هستند و

۲- شرکت‌هایی که دانشگاه‌ها نیز مالکیت دارند.

الف- در صورتی که سهام دانشگاه کمتر از %۵۰ باشد،‌ شرکت دانش ‌بنیان، شرکتی خصوصی است که باید تابع قانون تجارت باشد و در اداره ثبت شرکت‌ها ثبت شود. دانشگاه‌ها و واحدهای پژوهشی می‌توانند بر طبق قانون هیئت امناءها پس از تصویب هیئت امناء در شرکت‌های خصوصی سهامدار باشند و در بند الف ماده ۴۸ قانون برنامه چهارم نیز به دولت اجازه داده شده است که زمینه ساز و حامی تشکیل شرکت‌های غیردولتی توسعه فنّاوری و شرکت‌های خدمات مهندسی باشد.

ب- درصورتیکه سهام دانشگاه %۵۰ یا بیشتر باشد، شرکت دانش‌ بنیان، شرکتی دولتی است. در بند الف ماده ۱۵۴ قانون برنامه سوم توسعه که در ماده ۵۱ قانون برنامه چهارم نیز تنفیذ شده است، دانشگاه‌ها و واحدهای پژوهشی دولتی مصوب می‌توانند پس از تصویب هیئت امنا شرکت دولتی تاسیس کنند مشروط به اینکه:

• خدمات این شرکت‌ها صرفاً‌ در محدوده تحقیقات و خدمات علمی و فنی باشد و دانشگاه را از اهداف اصلی آموزشی و پژوهشی خود دور نکند.

• حداکثر %۴۹ سهام شرکت، می‌تواند به اعضای هیئت علمی، کارشناسان پژوهشی، تکنسینها و کارکنان همان دانشگاه یا مرکز تحقیقاتی تعلق بگیرد.

• اساسنامه نمونه و یا خاص هریک از شرکت‌های دانش‌بنیان ‌دولتی و در هریک از دانشگاه‌ها یا مراکز تحقیقاتی به پیشنهاد معاونت برنامه‌ ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری به تصویب هیئت وزیران می‌رسد.

• سهامداران و شرکت دانش ‌بنیان دولتی از محدودیت قانون منع مداخله وزراء و نمایندگان مجلس، دولت و کارمندان دولت در معاملات دولتی و کشوری مصوب ۲۲/۱۰/۱۳۳۷ مستثنا هستند.

• شرکت‌های دانش‌ بنیان با مالکیت ۱۰۰ درصد اعضای هیات علمی دانشگاه‌ها و موسسات پژوهشی مورد تایید وزارت علوم، تحقیقات و فنّاوری تابع قانون تجارت بوده و بر اساس قوانین مذکور و با حمایت دولت تشکیل می‌شوند.

• هر گونه معامله دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی دولتی با این گونه شرکت‌ها ممنوع است و کلیه قراردادهای این شرکت‌ها بعد از پایان قرارداد با تایید وزارت علوم، تحقیقات و فنّاوری بر روی وب‌گاه زیر قرار می‌ گیرد: www.irandoc.ac.ir چگونگی ایجاد شرکت‌های دانش ‌بنیان دانشگاه‌ها و واحدهای پژوهشی پس از تصویب امکان تاسیس شرکت‌های دانش ‌بنیان در آیین‌ نامه مالی و معاملاتی خود در هیئت امناء می‌توانند شروع به تشکیل شرکت‌های دانش ‌بنیان کنند. هر شرکت دانش‌ بنیان به پیشنهاد تعدادی از اعضاء هیئت علمی و تصویب دانشگاه یا واحد پژوهشی تاسیس خواهد شد و یا توسط دانشگاه و واحد پژوهشی به اعضاء هیئت علمی پیشنهاد می‌ شود.

دانشگاه‌ها و واحدهای پژوهشی به صورتهای زیر می‌توانند در شرکت‌های دانش‌ بنیان سهامدار باشند:

۱- به جهت اعتبار دانشگاه یا واحد پژوهشی بخشی از سهام شرکت‌ دانش‌بنیان به نام دانشگاه یا واحد پژوهشی می‌شود. (حداقل %۵)

۲- به دلیل استفاده از مورد یا موارد مشخصی از یافته ‌های پژوهشی دانشگاه با واحد پژوهشی در شرکت،‌ بخشی از سهام شرکت با توافق سهامداران (دانشگاه یا واحد پژوهشی و دیگر سهامداران حقیقی یا حقوقی) به نام دانشگاه یا واحد پژوهشی می‌شود (در هر مورد استفاده بنا بر ارزش موضوع استفاده شده، سهام مربوطه می‌تواند از %۱ تا %۱۰۰ باشد).

۳- به علت سرمایه‌ گذاری مستقیم دانشگاه بخشی از سهام شرکت دانش‌ بنیان به نام دانشگاه است. (درصد متناسب با میزان سرمایه‌ گذاری است).

۴- به جهت خدمات دیگری که دانشگاه به شرکت دانش‌ بنیان ارائه می‌دهد بخشی از سهام به نام دانشگاه می‌ شود (متناسب با میزان خدمات)

۵- اگر شرکت دانش‌ بنیان دولتی باشد بدون نیاز به ارائه هیچ خدماتی حداقل %۵۰ سهام به نام دانشگاه یا واحد پژوهشی است.

۶- هر دانشگاه در سال نخست می‌تواند یک شرکت مادر تخصصی راه‌اندازی کند.

۷- ایجاد این شرکت‌ها با همکاری شهرداری‌‌ها یا مشارکت دانشگاه‌‌های منطقه در اولویت می‌باشد.

تبصره۱: شرکت دانش‌ بنیان بصورت شرکتی و مستقل از تشکیلات دانشگاه اداره می‌ شود و دانشگاه به میزان سهامی که در شرکت دانش ‌بنیان دارد در مدیریت آن تاثیر گذار است و در سود و ضرر آن شریک است.

تبصره ۲: سازمان‌های حقوقی (خصوصی یا دولتی) خارج از دانشگاه متناسب با میزان سرمایه‌ گذاری خود می‌توانند سهامدار شرکت دانش‌ بنیان باشند. (شکل‌گیری شرکت‌های دانش ‌بنیان با مشارکت صنایع دولتی یا خصوصی و دستگاه‌ها و سازمان‌های اجرائی در موفقیت آنها تاثیر دارد.) در صورتی که بیش از %۵۰ سهام اینگونه شرکت‌ها دولتی باشد باید به تصویب هیات وزیران برسد.

تبصره ۳: رییس و معاونین دانشگاه و واحد پژوهشی در زمان تصدی مسئولیت می‌توانند سهامدار شرکت‌‌های دانش‌ بنیان بشوند، و لیکن هیات مدیره و مدیر عاملی اینگونه شرکت ‌ها را تا زمان تصدی مسئولیت نمی‌ توانند داشته باشند.

تبصره ۴: در شرکت‌های دانش ‌بنیان خصوصی اعضاء هیئت علمی دانشگاه‌ها و واحدهای پژوهشی متناسب با میزان وقت-گذاری و نوع فعالیت در شرکت (علاوه بر انجام وظایف دانش بنیان) یا متناسب با میزان مشارکت در مالکیت فکری موضوعی که در شرکت استفاده می‌شود و یا متناسب با میزان سرمایه‌گذاری واقعی(نه اسمی) که در شرکت دارند، سهامدار می‌شوند.

تبصره ۵: در شرکت‌های دانش‌ بنیان خصوصی، افراد حقیقی داخل یا خارج از دانشگاه یا واحد پژوهشی (غیر از اعضاء هیئت علمی) می‌توانند به دلایل خاص و یا شرایطی که دانشگاه یا واحد پژوهشی تعیین می‌کند، صاحب بخشی از سهام بشوند.

تبصره ۶: برای ایجاد شرکت‌های دانش بنیان که اعضای هیات علمی صد در صد مالکیت را دارند، نیازی به تصویب دانشگاه نیست و احراز عضویت علمی متقاضیان تاسیس شرکت کافی است.

پیوست: روش نگهداری مواد غذایی در گذشته.pdf